Hermann Hesse

Hermann Hesse

“Secilmis Şiirler”

SENİ SEVDİĞİMDEN

Seni sevdiğimden böyle gece vakti

Öylesine vahşi ve fısıltı geldim sana

Hiç unutmayasın diye beni

Aldım ruhumu da yanıma

O şimdi yanımda ve benim yalnızca

İyide de, kötü de

Tutuşan vahşi aşkımdan

Seni hiç bir melek kurtaramaz.

SEVGİSİZ

Derin bir kuyunun başındaymış gibi

Geçiyor şimdi günler ve geceler

 Boş, şarkısız, isteksiz ve acısız

Yaz gülleri çabucak elde soluyorlar

Umursamıyorum zamanın nasıl geçtiğini

Yalnızca görüyorum yıldızın aşkıma

Ters döndüğünü, uzakta ve gölgeli

Ve durduğunu yaşamımın donuk semasında

FELSEFE

Bilinmeyenden bilinene

Oradan geriye, türlü patikalardan

Bilinmeyen olarak bildiğimize,

Acımasızca kovularak oradan.

Şüpheye, felsefeye

Varıyoruz alayın

En üst düzeyine

Bunun üzerine, gayretli gözlemlerden,

Keskin aynadan çeşitlilikle

Alır bizi dondurucu bir zihin bulanıklığına

Zalim, demirleşmiş kudretiyle

Dünyayı hiçe saymanın serin uçurumu

Ama o, götürür bizi kurnazca geri

Dar yarığın farkına varılmasıyla

Kendimizi hiçe saymanın

Acı-tatlı ihtiyar mutluluğuna.

SİSTE

Gariptir siste yürümek

Her taş, her çalı ıssızdır.

Hiç bir ağaç diğerini görmez

Her biri yalnızdır.

Dostlarla doluydu dünyam

Yaşam aydınlıkken henüz

Şimdi, sis çöktüğünden

Oldular hepsi görünmez.

Gerçek bir bilge değildir

Karanlığı bilmeyen

O, kaçınılmaz ve sessizdir

Ayırır insanı her şeyden

Gariptir siste yürümek

Yaşamak yalnız olmaktır.

Hiçbir insan diğerini tanımaz

Her biri yalnızdır.

YALNIZ

Yeryüzünde birçok

Yol ve sokak vardır,

Fakat hepsinin

Varacağı yer aynıdır.

Geçip dolaşırken türlü şekilde

İki ya da üç kişi olursun,

Son adımı ise

Yalnız atmaya mecbursun.

Bu yüzden çok faydalı değildir

Hiç bir yeti, hiç bir bilgi,

Yalnız başına yaptıktan sonra

Zor olan her bir şeyi.

MUTLULUK

Mutluluğu aradığın sürece,

Mutlu olacak kadar olgun değilsindir,

Ve ulaşacak kadar her istediğine.

Kayıplara yakındığın sürece

Ve hedeflerin varsa durmadan yöneldiğin,

Bilemezsin huzur nedir diye.

Vazgeçersen şayet her arzundan,

Ne hedef, ne istek tanıyıp,

Mutluluğu artık adıyla anmıyorsan,

O zaman olup bitenleri akışına

Dayanamaz yüreğin, ve ruhun dinlenir.

BAZEN

Bazen yanlış ve üzücü görünür herşey bize,

Yatıyorsak eğer zayıf, yorgun, acılar içinde

Her hareket acı verecektir,

her sevincin kırıktır kanatları,

Ve biz özlemle dinleriz uzakları,

Oradan yeni sevinçler gelir diye.

Fakat gelmez hiçbir sevinç, hiçbir yazgı

dışarıdan bize. Kendi benliğimize

Mecburuz bakmaya, dikkatli bahçıvanlar gibi,

Oradan çiçek gibi yüzleriyle

Yeni neşeler, yeni güçler yeşerene dek.